دپارتمان فنی و مهندسی دپارتمان دیپلم و کار و دانش دپارتمان مهارت های شغلی
مهارت های ویژه سازمان آموزش فنی و حرفه ای

مهارت های ویژه سازمان آموزش فنی و حرفه ای

iista-img-1

ایران براساس سند چشم انداز ۲۰ساله کشور، در افق ۱۴۰۴ کشوری است: «برخوردار از دانش پیشرفته، توانا در تولید علم و فناوری، متکی بر سهم برتر منابع انسانی و سرمایه ی اجتماعی در تولید ملی» بی شک دستیابی به این چشم انداز بلند، عزم جدی،تلاش وافر و پویایی بیش از پیش تمامی مجموعه های علمی و آموزشی کشور را می طلبد.
نیل به این چشم انداز، مستلزم تغیر رویکرد کشورهای جهان از «اقتصاد مبتن بر منابع» به «اقتصاد مبتنی بر دانش» و اهمیت یافتن موضوع دستیابی به توسعه پایدار در این کشورها، با سه محور:۱)نوآوری و کارآفرینی، ۲)فناوری و ۳)شایستگی است. امروزه علم، فناوری و نوآوری به عنوان محور رشد و توسعه اقتصادی، ایجاد توانمندی فناورانه، توسعه و رفاه کشورها شناخته شده و در این میان بهبود شایستگی ها و مهارت های نیروی انسانی، ارتقای توانمندی یادگیری آن ها از طریق یادگیری مادام العمر و همچنین گسترش آموزش های فنی و حرفه ای، مهم ترین ابزارهای سیاست نوآوری و فناوری هستند.
به اعتقاد صاحبنظران، کسب مهارت با رویکرد فناورانه، نقش اساسی در رشد اقتصادی متوازن، افزایش رفاه عمومی، توسعه ی اشتغال پایدار و مولد، استفاده بهینه از فرصت ها، منابع ملی و منطقه ای، افزایش همبستگی اجتماعی و ملی و ایجاد تنوع در کسب و کار دارد. نرخ بالای ( بیش از ۵ برابر ) ماندگاری و توسعه شرکت های که براساس فناوری و با رویکردی کار آفرینانه شکل میگیرند، نسبت به کسب و کارهای معمولی، دلیلی بر اهمیت کار آفرینی و فناوری در توسعه اقتصادی و اجتماعی است. اهمیت مهارت به حدی است که سازمان بین المللی کار، در کنار ترویج کار شایسته به عنوان یک عامل مولد، ترویج کارآفرینی و سرمایه گذاری خصوصی، ترویج قابلیت استخدام از طریق افزایش دانش پایداری اجتماعی و زیست محیطی آینده، ایجاد اشتغال شایسته و مولد برای نیروی کار فقیر، ساختن یک چهارچوب کلان اقتصادی جدید برای رشد اشتغال را از محورهای اساسی فعالیت خود قرار داده است. تربیت افراد متخصص و ماهر و توسعه قابلیت های فناورانه ی کشور از عوامل کلیدی و انکار ناپذیر در توسعه ی پایدار محسوب میشود. آموزش های مهارت و فناوری به عنوان یکی از ارکان اصلی توانمند سازی سرمایه های انسانی ،امکان ثروت آفرینی و قابلیت دسترسی همگانی را در خصوص تربیت نیروی انسانی متخصص و کارآفرین، متناسب با استعدادهای افراد و نیاز بازار کار توأمان با استفاده ی بهینه از ظرفیت بخش های مختلف بومی اعم از دولتی و غیر دولتی فراهم می آورد.
اهمیت یافتن این دو رکن اساسی توسعه یعنی مهارت و فناوری، منجر به عزم جدی مدیران و تصمیم گیران ارشد کشور در یکپارچه سازی و هماهنگی آموزش های شغلی و ارتباط هوشمندانه آن با سایر آموزش های موجود، یکی از اولویت های راهبردی برای سرآمدی کشورمان در منطقه و جهان است تا با ساماندهی و تبیین یک ساختار آموزشی در حوزه ی کاربرد عملی از علوم، در قالب نظام آموزش مهارت و فناوری و در کنار صلاحیت حرفه ای و نظام شرایط احزار اشتغال،توانمند سازی و به کارگیری مطلوب نیروی انسانی را ممکن سازد.
آموزش فنی و حرفه ای
در اقتصاد دانش محور، مهم ترین عامل تولید، نه نیروی کار و سرمایه،بلکه دانش،مهارت و فناوری است. به اعتقاد کویین قدرت اقتصادی و توان تولیدی سازمان های مدرن به جای دارایی های فیزیکی، مرهون توانمندی فکری و خدماتی آنها است. به نظر مینتزبرگ، بانک اطلاعات استراتژیک سازمان در حافظه رایانه ها نیست، بلکه در مغز مدیران و کارکنان آن است. برای استفاده از دانش، سطوح بالایی از منابع انسانی ضروری است. ایجاد منابع انسانی، با دو فرایند متمایز یعنی توسعه ی مهارت ها و ایجاد قابلیت هاصورت میگیرد. توسعه ی مهارت ها، شامل آموزش رسمی در تحصیلات و در ضمن کار است، در حالیکه ایجاد قابلیت ،به معنای توسعه ی دانش و مهارت از طریق کوشش های مدیریتی و فناوری است. توسعه دانش و معلومات زیربنای توسعه مهارت ها و نگرش به شمار می آید و به تنهایی و به خودی خود، تاثیر چندانی در توسعه شایستگی های مدیریتی ندارد. توانایی: یک توانش خصلتی با ثبات و وسیع را مصور می سازد که شخص را برای دستیابی و نهایت عملکرد در مشاغل فیزیکی و فکری مقید می سازد. در واقع توانایی و مهارت، مشابه هم بوده و تفاوت آنها در این است که مهارت ظرفیتی خاص برای انجام فیزیکی کارهاست اما توانایی ظرفیت انجام کارهای فکری را مشخص می سازد. نگرش: عبارتست از تصویر ذهنی انسان از دنیا و پیرامون آن. تصویر ذهنی انسان چارچوبی است که میدان اندیشه و عمل وی را تبیین کرده و شکل می دهد. درک انسان از پدیده های پیرامون خود و تصمیم گیری وی برای عمل، بر مبنای تصویر ذهنی اوست. آموزش مهارتی از رویارویی دانش محور مستقیم با عوامل محیطی و طراحی دوره های استاندارد متناسب با توان موجود به منظور خنثی سازی تهدید ها و ایجاد اقداماتی بر پایه فرصت ها و با هدف تقویت یا بهبود نقاط قوت در درره زمانی میان مدت می باشد.واژه مهارت در حوزه آموزش های سازمانی بر دو جنبه مهم و مرتبط با یکدیگر دلالت دارد. از یک طرف مهارت عبارتست از آشنایی با روش و چگونگی به کارگیری اصول و قواعد علمی و فنی در عمل و از طرف دیگر عبارتت از تسلط و خبرگی در استفاده از ابزارها، وسایل و فنون علمی مرتبط با وظایف شغلی که در اثر تمرین و تکرار و کسب تجربیات در طول زمان حاصل می گردد. گرچه آموزش مهارت بیشتر بر برداشت نخست تاکید می نماید، ولی پیش بینی و تدارک فرصت های یادگیری بر رشد و توسعه شکل یا نوع دوم مهارت های کارکنان نیز موثر است. آموزش و مهارت آموزی بر توانایی نیروی کار برای بهره وری بیشتر در طول زمان اثر دارد. اقتصاددان ها معتقدند که افزایش پایدار بهره وری نیروی کار از مقدار و کیفیت بهتر منابع سرمایه ای توام با آموزش بیشتر و بهبود فرآیند تولید ناشی می شود.
تاریخچه ی آموزش های فنی حرفه ای کشور
پیشینه ی آموزش های حرفه ای به زمان هخامنشیان برمیگردد. با این وجود تا سال ۱۳۴۳ در نمودارهای سازمان مرکزی وزارت آموزش و پرورش واحد سازمانی ویژه ای برای نظام آموزش فنی و حرفه ای در نظر گرفته نشده بود. در نظام رسمی آموزش فنی حرفه ای کشور، مدرسه ی ایران و آلمان در سال ۱۲۸۶ هجری شمسی و با کمک دولت ایران و معلمان آلمانی در دو رشته فلزکاری و درودگری در شهر تهران شکل گرفت و در نهایت به تشکیل اداره ی کل تعلیمات فنی و حرفه ای منتهی شد. این اداره مسئولیت برنامه ریزی بر کار مؤسسات آموزش فنی و حرفه ای را به عهده داشت که با شروع جنگ جهانی در سال ۱۲۹۶ این مدرسه تعطیل شد. در سال ۱۳۰۱ بار دیگر زمینه ی فعالیت فنی و حرفه ای فراهم شد و مدرسه ی ایران و آلمان با نام هنرستان صنعتی ایران و آلمان در سال ۱۳۰۴ بازگشایی شد. در سال های ۱۳۰۶ و ۱۳۰۷ هنرستان های صنعتی دیگری در شهرهای شیراز ، تبریز، مشهد و تهران تأسیس شدند و تا سال ۱۳۱۴ تعداد هنرستان های صنعتی کشور به ۹ باب رسید. در سال ۱۳۰۷ مدرسه ی حرفه ای بانوان و در سال ۱۳۱۲ هنرستان دختران و در سال ۱۳۱۶ دبیرستان های بازرگانی و منشی گری در تهران دایر شدند. دانش آموزان نظام رسمی آموزش متوسطه ی فنی و حرفه ای پس از اتمام تحصیلات ۶ ساله ی ابتدایی به مدارس فنی و حرفه ای راه می یافتند و پس از ۶ سال تحصیل به عنوان دیپلمه ی فنی، کشاورزی، بازرگانی و یا منشی گری فارغ التحصیل می شدند. در سال ۱۳۱۴ دانشکده ی فنی در تهران و دانشکده ی کشاورزی در کرج گشایش یافته و در مجاورت دانشکده ی کشاورزی کرج، نخستین دبیرستان کشاورزی نیز تاسیس شد. سپس بر مبنای طرح عمومی بند ۳ قرارداد ۱۳۱۲ منعقد شده بین شرکت نفت ایران و انگلیس و دولت وقت، آموزشگاه حرفه ای به منظور تربیت کارگر فنی ماهر که طول دوره آموزشی آن برای دارندگان ششم ابتدایی پنچ سال بود تأسیس شد. همچنین بر همین اساس ، دانشکده فنی نفت به منظور تربیت مهندسین مورد نیاز ، در خوزستان به وجود آمد که طول دوره ی آن برای دارندگان مدرک دیپلم ۴ سال بود. تا سال ۱۳۱۵ اداره ی امور مؤسسات فنی و حرفه ای بر عهده وزارت فرهنگ بود ، ولی از آن سال به بعد این مؤسسات زیر نظر وزارت صنایع قرار گرفتند. در سال ۱۳۱۶ در اداره ی کل تعلیمات فنی و حرفه ای، واحد جدیدی به نام اداره ی آموزش بازرگانی، دبیرستان بازرگانی و منشی گری تأسیس شد. در سال ۱۳۱۸ مجددأ اداره ی امور مؤسسات آموزش فنی و حرفه ای به وزارت فرهنگ انتقال یافت.
وقوع جنگ جهانی دوم نیز باعث وقفه در فعالیت های فنی و حرفه ای شد. سپس بار دیگر با تجدید همکاری دیرین ایران و آلمان، هنرستان صنعتی ایران و آلمان که از سال ۱۳۲۳ غیر فعال بود، در فروردین ۱۳۳۶ فعالیت خود را آغاز نمود. از سال ۱۳۳۸ مقرر شد که در این هنرستان معلمین ایرانی جایگزین معلمین آلمانی شوند. به این منظور، هر ساله تعدادی از فارغ التحصیلان آن هنرستان جهت گذراندن دوره ی تربیت معلم به کشور آلمان اعزام می شدند. از این زمان به بعد، آموزشگاههای حرفه ای با دوره ای سه ساله برای فارغ التحصیلان ششم ابتدایی تأسیس شدند و هنرستان های صنعتی، دبیرستان های کشاورزی، مدارس منشی گری و دبیرستان های بازرگانی یکی پس از دیگری در تهران و شهرستان ها شروع به کار کرد. در سال ۱۳۳۹ مرکز تربیت معلم فنی و حرفه ای پسران و در سال ۱۳۴۰ نیز مرکز تربیت معلم حرفه ای دختران تشکیل شد. در سال ۱۳۴۳ نیز فعالیت تربیت تکنسین عالی در مؤسساتی به نام انستیتو های تکنولوژی در وزارت آموزش و پرورش آغاز شد که طول و دوره ی آن در ابتدا یک سال بود. در فاصله ی سال های ۱۳۴۳ تا ۱۳۸۰ امور فنی و حرفه ای آموزش و پرورش در ۶ معاونت و ۳۵ واحد سازمانی نوزیع و جا به جا شده اند.
همان طور که اشاره شد، در دهه های ۴۰ و ۵۰ هجری شمسی، هنرستان های فنی و حرفه ای آموزش و پرورش و در سال های بعد مراکز تعلیمات حرفه ای و کانون های کارآموزی و صندوق کارآموزی تأسیس شدند. پس از انقلاب شکوهمند اسلامی در بهمن ماه ۱۳۵۷ هجری شمسی، با توجه به ضرورت وجود دستگاهی مشخص و قانونمند که متولی آموزش های فنی و حرفه ای در بخش غیر رسمی باشد، سازمان آموزش فنی و نیروی انسانی از متمرکز نمودن اداره کل آموزش حرفه ای، مراکز تعلیمات حرفه ای صندوق کارآموزی، کانون های کارآموزی و واحد های مربوط به مطالعات نیروی انسانی و اشتغال وزارت کار و امور اجتماعی تأسیس شد. در ۷/۱۱/۱۳۶۰ سازمان آموزش فنی و نیروی انسانی به سازمان آموزش فنی و حرفه ای تغییر یافت. هم اکنون سازمان آموزش فنی و حرفه ای کشور با داشتن یک ستاد مرکزی مستقر در تهران، ۳۱ اداره ی کل در استان ها، بیش از شش صد مرکز آموزش دولتی و بیش از ده هزار آموزشگاه آزاد  فنی و حرفه ای، متولی آموزش های غیر رسمی در سطوح پایه و پیشرفته به تمام متقاضیان ورود به بازار اعم از دارندگان گواهینامه پایان تحصیلات متوسطه و پایین تر، دانشجویان ( در بیش از ۱۰۰ مرکز آموزش مهارت های پیشرفته ) دانش آموختگان دانشگاهی و شاغلین در کشور است. باتوجه به اهمیت نقش مهارت آموزی در توسعه اقتصادی دانش محور کشور و لزوم ارتقای جایگاه آن، تلاش می شود که با تشکیل سازمان ملی مهارت و فناوری، آموزش های فنی و حرفه ای نقش پر رنگ تری در توسعه ی اقتصادی، اجتماعی کشور ایفاء کند.
نظام آموزش فنی و حرفه ای کشور از منظر اسناد و قوانین:
همان طور که در پیشینه ی تاریخی  ذکر شد، آموزش های فنی و حرفه ای ابتدا از طریق مدارس خاص ارائه شد و سپس وارد سیستم آموزش رسمی کشور گردید.
از سال ۱۳۴۹ و با تصویب قانون کار آموزی مسئولیت اجرای آموزش غیر رسمی فنی و حرفه ای با هدف تربیت کارگر حرفه ای به وزارت کار و امور اجتماعی واگذار گردید.
از سال ۱۳۵۸ و با تصویب قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، طبق ۳، ۲۸و ۴۳ وظایفی به عهده دولت نهاده شد که به نحوی از انحا با آموزش های فنی و حرفه ای در ارتباط هستند که به برخی از آنها اشاره می شود:
بند «۱۳» از اصل ۳: تامین خود کفایی در علوم، فنون، صنعت و کشاورزی و…
اصل ۲۸ قانون اساسی: دولت موظف است با رعایت نیاز جامعه به مشاغل گوناگون، برای همه ی افراد امکان اشتغال به کار و شرایط مساوی برای احراز شغل را ایجاد نماید.
بند «۲» اصل ۴۳: تأمین شرایط و امکانات کار برای همه به منظور رسیدن به اشتغال کامل.
بند «۷» اصل ۴۳: استفاده از علوم و فنون و تربیت افراد ماهر متناسب با احتیاج برای توسعه و پیشرفت اقتصاد کشور.
در سال ۱۳۵۹ لایحه ی قانونی تشکیل شورای عالی هماهنگی آموزش فنی و حرفه ای تصویب شد.
در سال ۱۳۶۰ شورای عالی هماهنگی آموزش فنی و حرفه ای تشکیل شد.
در سال ۱۳۶۲ آموزش فنی و حره ای به عنوان بخش مستقل در بودجه ی کشور منظور گردید و مسئولیت کلیه ی آموزش های علمی و عملی (رسمی ) فنی و حرفه ای به آموزش و پرورش واگذار گردید.
در سال ۱۳۶۹ قانون تشکیل شورای عالی آموزش های علمیـ کاربردی تصویب شد.
در سال ۱۳۷۹ در قانون برنامه ی سوم، ماده ی ۱۵۱ به منظور هماهنگی در امر سیاستگذاری آموزش های فنی و حرفه ای اعم از رسمی و غیر رسمی تصویب شد. به موجب این اصل شورای عالی کارآموزی (مصوب۱۳۴۹) و شورای عالی هماهنگی آموزش فنی و حرفه ای (مصوب ۱۳۵۹) و شورای عالی آموزش علمی- کاربردی (مصوب۱۳۶۹) منحل و ستاد هماهنگی آموزش های فنی و حرفه ای به ریاست معاون اول رئیس جمهور و عضویت وزرای اموزش و پرورش، کار و امور اجتماعی، علوم، تحقیقات و فناوری، بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، جهاد کشاورزی و رئیس سازمان مدیریت و برنامه ریزی و دبیر کل سازمان امور اداری و استخدامی کشور و رئیس مرکز امور مشارکت زنان تشکیل گردید.
در سال ۱۳۸۴ مفاد ماده ی ۱۵۱ برنامه سوم در ماده ی ۵۳ قانون برنامه چهارم تنفیذ گردید و در جلسه مورخ ۸/۴/۱۳۸۴ آیین نامه اجرایی این ماده تصویب شد.
ماده ۵۵ قانون برنامه چهارم به طور وسیعی آموزش های فنی و حرفه ای و اقدامات ضروری  برای ان را مدنظر قرار داده است. براساس این ماده دولت مکلف شده بود به منظور گسترش دانش و مهارت، اصلاح هرم تحصیلی نیروی کار، ارتقاء و توانمند سازی سرمایه های انسانی، کاهش فاصله سطح دانش و مهارت نیروی کار کشور با سطح استاندارد های جهانی و ایجاد فرصت های جدید شغلی برای جوانان ، ظرف مدت یک سال از تاریخ تصویب این قانون در محورهای زیر، سازوکارهای لازم را تهیه و با پیش بینی الزامات اجرا نماید:
الف) انجام اقدامات قانونی لازم به منظور برپایی نهاد سیاستگذار در اموزش فنی و حرفه ای و علمی- کاربردی با توجه به تجربیات جهانی و داخلی، به عنوان مرجع اصلی تصویب چشم انذازها، راهبردها و سیاست های کلان. تا زمان شکل گیری نهاد ستاد هماهنگی آموزش های فنی و حرفه ای موضوع ماده ۱۵۱ قانون برنامه ی سوم توسعه ی اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۷/۱/۱۳۷۹ به کار خود ادامه خواهد داد.
ب) استمرار نظام کار آموزی و کارورزی برای تمام آموزش های رسمی (متوسطه و عالی) غیر رسمی – فنی و حرفه ای و عملی- کاربردی.
ج) تدوین نظام استاندارد و ارزیابی مهارت نیروی کار کشور با رویکرد بین المللی.
د) طرح جامع توسعه منابع انسانی مورد نیاز این بخش شامل:جذب- ارتقای شغلی-آموزش-بهسازی و نگهداشت نیروی انسانی.
ه) نظام حمایت از موسسات و بنگاه های دولتی و بخش غیر دولتی در توسعه ی  آموزش های فنی و حرفه ایی –علمی و کاربردی به ویژه در مناطق کمتر توسعه یافته.
و) نوسازی و بازسازی ساختارها  امکانات و ارتقای کیفیت آموزش های فنی و حرفه ای و علمی ، کاربردی و توسعه مراکز آموزش فنی و حرفه ای- فناوری اطلاعات و ارتباطات با حداکثر مشارکت بخش خصوصی و تعاونی ها و بهره گیری از همکاری های بین المللی.
ز) استفاده از توان و امکانات بخش های  دولتی و غیر دولتی در توسعه آموزش فنی و حرفه ای و علمی ، کاربردی .
ح) نیاز سنجی و برآورد نیروی انسانی کاردان مورد نیاز و صدور مجوز لازم و حمایت به منظور تاسیس و توسعه ی مراکز آموزش دوره های کاردانی در بخش های خصوصی و تعاونی به نحوی که تا سال  چهارم برنامه ظرفیت های مورد نظر ایجاد گردد.
وظایف قانونی سازمان آموزش فنی و حرفه ای کشور:
به موجب مواد ۱۰۷و۱۰۸ قانون کار جمهوری اسلامی ایران سازمان عهده دار آموزش جوانان و کارجویان غیر ماهر و بازآموزی و ارتقا مهارت کارگران شاغل و تربیت و تامین مربیان فنی و حرفه ای است.
بر اساس تبصره ی ۳ماده ۹ قانون بیمه کاری و آیین نامه ی مربوطه این سازمان موظف به باز آموزی و تجدید مهارت کارگران تحت پوشش بیمه بیکاری مبتنی بر نیاز بازار کار می باشد.
به استناد ماده ی ۸ آیین نامه ی مربوطه با نظام آموزش متوسطه شاخه کار و دانش (قانون اهداف و وظایف وزارت آموزش و پرورش)این سازمان با همکاری وزارتخانه ها- سازمان ها و مراکز تولیدی و آموزشی در اجرای نظام جدید آموزش متوسطه موظف به آموزش دانش آموختگان شاخه ی کار و دانش و آزمون و ارائه گواهینامه مهارت به دانش آموزان فارغ التحصیل این به موجب   تبصره ۱۱  قانون کار جمهوری اسلامی ایران  و ایین نامه نحوه تشکیل اداره آموزشگاه های فنی و حرفه ای ازاد و موسسات کار آموزی ازاد سازمان موظف به ارایه پروانه  تاسیس این اموزشگاه ها  و موسسات به اشخاص حقیقی  و حقوقی و نظارت بر نحوه ی اداره انها و اموزش در این اموزشگاه و موسسات و آزمون  و ارایه گواهی نامه به کار آموزان آموزش دیده ی آن ها باشد.بر اساس تبصره ۳ ماده ۱۶ قانون نظام صنفی و آیین نامه ی اجرایی این تبصره، ازمون تشخیص و تعیین صلاحیت فنی و میزان مهارت کارگران  فنی واحد های صنفی را سازمان عهده دار است. بر اساس تبصره ی ۳ ماده ی ۱۱۰قانون کار جمهوری اسلامی ایران و ایین نامه ایجاد مراکز کار اموزی جوار کار گاه و بین کارگاهی ، سازمان موظف به نظارت و کنترل دوره های کار اموزی این مراکز و همکاری جهت برگزاری ازمون و تعیین صلاحیت فنی آموزشی دیدگان و ارایه ی گواهینامه مهارت می باشد

قانون بیمه بیکاری :
ماده۹- کارفرمایان موظفند با هماهنگی شورای اسلامی و یا نمایندگان کارگران، فهرست محل های خالی شغل را که ایجاد میشوند به مراکز خدمات اشتغال محل اعلام نمایند. محل های  شغلی مذکور ( به استثنای رده های شغلی  کارشناسی به بالا) منحصرا توست مراکز خدمات اشتغال و با معرفی ربیکاران تامین می گردد.
تبصره۱- دولت مکلف است همه ساله از طریق سیستم بانکی  و منابع سازمان تامین اجتماعی و با استفاده از اعتبارات قرض الحسنه طرح های اشتغال زای مشخص را جهت اشتغال به کار بیکاران مشمول این قانون در برد بوجه سالانه کشور پیش بینی از طریق شرکتهای  ،تعاونی یا خصوصی  و با نظارت وزارت کار و امور اجتماعی به مورد اجرا گذارد.
تبصره۲- بیکاران مشمول این قانون در اخذ پروانه های کسب و کار  و موافقت اصولی و تاسیس واحد های اقتصادی از وزارتخانه های صنعتی، کشاورزی و خدماتی با معرفی وزارت کار  و امور اجتماعی در اولویت قرار خواهند داشت.
تبصره ۳- ساز مان اموزش فنی و حرفه ای وزارت کار و امور اجتماعی  مکلف است هم زمان با اجرای قانون  بیمه بیکاری، آموزش مهارت های مورد نیاز بازار کار و نیز باز اموزی و تجدید مهارت کارگران تحت پوشش بیمه بیکاری موضوع بند << ج >> ماده ۷ این قانون را در مراکز اموزش فنی و حرفه ای و یا  مراکز اموزش جوار  کارخانجات  فراهم نماید. هزینه های  مربوط از محا اعتبارات حساب صندوق  بیمه ی بیکاری  مطابق ایین نامه ای که به پیشنهاد سازمان هایه  اموزش فنی و حرفه ای کشور و تامین اجتماعی تهیه و به تصویب وزرای کار و امور اجتماعی ، و بهداشت درمان و اموزش پزشکی خواهد رسید قابل پرداخت است .
قانون نظام مهندی و کنترل ساختمان  :
ماده۴- از تاریخی که وزارت مسکن و شهر سازی با کسب نظر از وزارت کشور در هر محل حسب مورد اعلام نماید، اشتغال اشخاص حقیقی و حقوقی به آن دسته از امور فنی در بخش های ساختمان  و شهر سازی که توسط وزارت یاد شده تعیین میشود، مستلزم داشتن صلاحیت حرفه ای است. این صلاحیت در مورد مهندسان از طریق پروانه اشتغال به کار مهندسی  و در مورد کاردان های فنی و معماران تجربی از طریق  پروانه اشتغال به کار  کاردانی یا تجربی  و در مورد کارگران ماهر از طریق پروانه مهارتی. مهارت فنی احراز میشود.مرجع صدور پروانه اشتغال  به کار مهندسی و پروانه اشتغال به کار کاردانی و تجربی وزارت مسکن و شهر سازی و مرجع صدور پروانه ی مهارت فنی وزارت کار و امور اجتماعی تعیین می گردد.

حرفه هایی که توسط مجتمع آموزشی ایستا طبق جدول برنامه ریزی آموزشی می شود :

ردیف رشته نام دوره کد استاندارد ساعت
۱ مکانیک تحلیلگر CATIA ADVANCE ۱/ ۱/ ۱۶/ ۳۲- ۰ ۶۰
۲ مکانیک کاربر Mechanical Desktop درجه ۲ (کار و دانش) ۱/ ۲/ ۱۳/ ۳۲- ۰ ۲۲۰
۳ مکانیک کارورSOLID WORKS ۱/ ۱/ ۱۷/ ۳۲- ۰ ۱۰۰
۴ مکانیک نقشه کش و طراح به کمک رایانه (کار و دانش) ۳/ ۱/ ۹۷/ ۳۲- ۰ ۴۸۰
۵ مکانیک نقشه کشی صنعتی درجه ۲ (کار و دانش) ۳/ ۲/ ۱۲/ ۳۲- ۰ ۸۱۱
۶ عمران تحلیلگر و طراح پی با برنامه Safe ۲/ ۱/ ۱۵/ ۲۲- ۰ ۵۶
۷ عمران تحلیلگر و طراح سازه های سه بعدی با برنامه ETABS ۳/۱/۱۸/۲۲-۰ ۱۱۲
۸ عمران متصدی متره و برآورد درجه ۲ ۲/ ۲/ ۲۹/ ۳۳- ۰ ۱۰۶
۹ عمران طراح معماری با نرم افزار ۳DMAX ۶/۱/۲/۵۴/۳۲-۰ ۱۶۰
۱۰ عمران طراح معماری داخلی (کار و دانش) ۲/ ۱/ ۲۵/ ۲۱- ۰ ۷۲۸
۱۱ عمران کارور سیستم اطلاعات جغرافیایی GIS ۰-۳۱/۲۸/۱/۲ ۴۸
۱۲ عمران بنای سفت کار درجه ۱ (کار و دانش) ۱/ ۴/ ۱/ ۲۳/ ۵۱- ۹ ۲۷۰
۱۳ عمران کارگر عمومی آرماتور بند درجه ۳ ۱/ ۱/ ۳/ ۳۴/ ۵۲- ۹ ۲۸
۱۴ عمران کارگر عمومی بنای سفت کار درجه ۳ ۱/ ۱/ ۳/ ۲۳/ ۵۱- ۹ ۵۰
۱۵ عمران کارگر عمومی کاشی کار درجه ۳ ۱/ ۱/ ۳/ ۵۲/ ۵۱- ۹ ۳۰
۱۶ عمران کارگر عمومی گچ کاری درجه ۳ ۱/ ۱/ ۳/ ۱۳/ ۵۵- ۹ ۲۸
۱۷ عمران کمک بنای سفت کار درجه ۲ (کار و دانش) ۱/ ۴/ ۲/ ۲۳/ ۵۱- ۹ ۱۷۴
۱۸ عمران نقشه کش عمومی ساختمان درجه ۲ (کار و دانش) ۳/ ۲/ ۵۴/ ۳۲- ۰ ۴۰۰
۱۹ عمران نقشه کشی ساختمان با Autocad ۱/ ۱/ ۱/ ۵۴/ ۳۲- ۰ ۳۱۵
۲۰ عمران نقشه کشی معماری (کار و دانش) ۳/ ۱/ ۵۴/ ۳۲- ۰ ۳۲۴
۲۱ عمران نقشه کشی سازه (کار و دانش) ۴/ ۱/ ۵۴/ ۳۲- ۰ ۴۰۰
۲۲ عمران کارگر عمومی نقشه برداری درجه ۳ ۰-۳۱/۲۲/۳/۱/۱ ۲۷
۲۳ عمران کمک نقشه بردار درجه ۲ ۰-۳۱/۲۱/۲/۳/۱ ۷۰
۲۴ عمران نقشه بردار با دستگاه های الکترونیکی Total Station ۰-۳۱/۲۱/۱/۱/۴ ۴۵
۲۵ عمران نقشه بردار درجه ۱ ۰-۳۱/۲۱/۱/۲/۱ ۲۱۰
۲۶ عمران برنامه ریزی CPM و کنترل پروژه با نرم افزار P3 ۰-۲۲/۱۴/۱/۲ ۶۴
۲۷ عمران طراح نقشه های ساختمان با نرم افزار Revit ۳۴۳۲-۰۲۹-۰۰۳-۱ ۹۴
۲۸ عمران مدیریت اجرایی کارهای ساختمان درجه ۲ ۲-۱۹/۲۸/۲/۱ ۱۵۰
۲۹ عمران مسئول اجرای سازه های بتنی ۹-۵۲/۲۴/۱/۱ ۲۴۰
۳۰ عمران مسئول اجرای سازه های فلزی ۹-۵۲/۲۴/۱/۱ ۱۲۰
۳۱ عمران طراح و آنالیز سازه با SAP ۰-۲۲/۱۹/۱/۲ ۱۲۰
۳۲ عمران کارور گیرنده های GPS تک فرکانسه ۰-۳۱/۲۹/۲/۱ ۵۱
۳۳ عمران کارور GPS ۰-۳۱/۲۹/۲/۱ ۱۰۰
۳۴ عمران مدیر دفتر فنی ۲-۱۹/۲۷/۱/۲ ۲۸۰
۳۵ عمران مدیر پروژه ۲-۱۹/۲۵/۱/۲ ۴۴۰

 

 

تاریخ انتشار

تاریخ انتشار :

۱۹ بهمن ۱۳۹۳

نویسنده

نویسنده :

مدیر سایت